ما بدین در نه پی حشمت و جاه آمده ایم

از بد حادثه اینجا به پناه آمده ایم

تو راست میگی

انگار تازه چشم باز کردم و فهمیدم کجام

شاید من دیر دچار این تلنگر شدم

و

به قول تو

هنوز تجربه های بیشتری خواهد بود تا پوستم رو کلفت کنه

خدا ، تو تنهام نذار و او رو برام نگه دار...

پ.ن: یه هفته دیگه تولدته...باورت میشه؟ این هشتمین ساله...

سرو چمان من چرا میل چمن نمی کند
همدم گل نمی شود یاد سمن نمی کند

دی گله ای ز طره اش کردم و از سر فسوس
گفت که: »این سیاه کج گوش به من نمی کند»

تا دل هرزه گرد من رفت به چین زلف او
زان سفر دراز خود عزم وطن نمی کند

پیش کمان ابرویش لابه همی کنم ولی
گوش کشیده است از آن گوش به من نمی کند

با همه عطف دامنت آیدم از صبا عجب
کز گذر تو خاک را مشک ختن نمی کند

چون ز نسیم می شود زلف بنفشه پر شکن
وه که دلم چه یاد از آن عهد شکن نمی کند

دل به امید روی او همدم جان نمی شود
جان به هوای کوی او خدمت تن نمی کند

ساقی سیم ساق من گر همه درد می دهد
کیست که تن چو جام می جمله دهن نمی کند

کشته ی غمزه ی تو شد حافظ ناشنیده پند
تیغ سزاست هر کرا درد سخن نمی کند

شانس

واقعیت یا خرافات؟

that's the HELL question

دیدم که پوست تنم از  ا ن ب س ا ط   عشق ترک می خورد..

فروغ.