رفیق من سنگ صبور غم هام

به دیدنم بیا که خیلی تنهام

هیچ کی نمی فهمه چه حالی دارم

چه دنیای رو به زوالی دارم

مجنونم و دل زده از لیلی ها

خیلی دلم گرفته از خیلی ها

عزیز ترینم

حتی روزی که همه ی باد های مخالف به سمت تو وزیدن بگیرند باز هم خدا هست تا بار غم تو رو به دوش بکشه.

این روز ها بالاخره تموم می شه و چیزی که می مونه اجر صبر توست...

مهمون حبیب خداست...چه برسه به اینکه صابخونه خود اوستا کریم باشه.

مزرع سبز فلک دیدم و داس مه نو....