هيچ چيز از اين ذهن لعنتي من پاك نمي شه،‌ اما فقط همين يكي ، همين يكي رو يادم نمي ياد كه جلوي اون پل تو دستت رو به طرفم دراز كردي يا من دستم رو به طرف تو...
مهم نيست ، شايد فرقي هم نداشته باشه...

به هر حال من و تو تصميم گرفتيم به اعتماد دست هاي هم از روي اون پل چوبي لرزان - كه دو لبه ي پرتگاه رو به هم وصل مي كرد - رد بشيم.
حتم دارم اگه يكي از ما دو نفر نبود رسيدن به ميانه ي پل ممكن نبود، اگه دست تو نبود تا به من آرامش خاطر و اطمينان بده و اگه دست من نبود تا بهت بگه كنارتم ، محال بود به وسط پل برسيم.

من و تو دست به دست هم از ميانه ي پل هم گذشتيم.

باور مي كني؟ چيزي به پايان راه نمونده...
شايد كمتر از چند قدم...

صداي شكسته شدن چوب هاي سست پل ما رو از دنياي دونفره مون بيرون كشيد...

چي مي ديدي؟ اگر كسي جز تو اونچه رو كه مي ديد  برام مي گفت ، محال بود باور كنم .به من گفتي چند قدم باقيمانده ، راه فقط براي يك نفر بازه يعني فقط يکي از ما . چوب هاي پوسيده ي پل فقط قادر بودند يکي از ما دو نفر رو تحمل کنند و بعد از اون ، پل فرو مي ريخت...

يعني اين پل ، راهي نبود براي هر دوي ما؟؟

پل در شرف فرو ريختن بود و چه تلخ بود اين اجبار ، راهي كه چيزي به پايانش نمانده بود ، دو نفره شروع شده بود و بايد يكنفره به انتها مي رسيد.

نگاه لرزان من در چشم تو و نگاه هميشه مطمئن تو در چشم من.

 من ، حيران تر و سرگردان تر از تو ، چشم به لب هاي مردي دوختم كه تا اينجاي راه رو با او اومده بودم...نگاهم خيره به دهانت...

كاش فكرم رو مي خوندي  ...كاش مي فهميدي منتظرم تا از زبونت چي بشنوم :

« من ، تو رو به دوش مي كشم، ما با هم به پايان پل مي رسيم، به من اعتماد كن»

 اما تو
غرق فداكاري ات بودي ، ترسيدي اگه بار منو به دوش بكشي «سنگيني» هر دوي ما رو– و آنكس كه از نظر تو مهم تر بود يعني منو – نابود كنه.
 مي خواستي به سلامت رد شدنم رو ببيني. تو موندي و منو به جلو فرستادي ، و آخر گفتي :

«تو برو به سلامت من مي مونم و رفتنت رو تماشا مي كنم»

پاي رفتن بدون تو رو نداشتم و تو نگاهت به من قوت قلب مي داد كه:« برو  ، نترس، به سلامت مي رسي...»

اما من...
در جستجوي چيز ديگه اي تو نگاهت بودم، دنبال رگه هايي از غم تو چشات مي گشتم كه تو  هيچ وقت نمي خواستي  به من نشونشون بدي...

اين  بار...
مي ديدم يا نمي ديدم؟

آنقدر غرق در نگاهت بودم كه نفهميدم
كي ،
      كي سرم به صخره ي پايين پرتگاه كوفته شد!

حالا دارم مي شنوم كه تو فرياد مي زدي مواظب باش...

و تو اون بالا...

نمي دونم بدون من ، از پل رد شدي؟؟؟

درد دارم.

چاه عميق حلقم خيلي وقته كه درد مي كشه.

دردي به اندازه ي هر بار فرو دادن بزاق،

دردي به اندازه ي تكرار هر نفس.

درد دارم.

سدي كه راه گلومو بسته ، درد دردناكي بهم هديه داده.

سدي كه قرار بود راه اشكمو ببنده و نمي دونم چطور از گلوم سر درآورد،

و اينطور دردناكم كرد...!!!

 مدت هاست منتظر يه سيل بنيان كنم .

منتظر يه هجوم وحشيانه كه بياد و اين سد رو از بين ببره ، و بذاره جاري شم.

تا ديگه درد نكشم.

صداي تلق تلوق چوب هاي سد؛ قبل از حمله ي سيل رو تا حالا شنيدي؟

يه صداهايي دارم مي شنوم.

حس مي كنم اون سيل بنيان كن داره مياد؛

حس مي كنم اتفاقي در شرف وقوعه و اين بغض دردناك مي خواد كه بشكنه.

اما من...

             من به دردم عادت كرده بودم......

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

يه دوست ازم پرسيد : هستي؟

خيلي وقت بود به اين موضوع مهم فکر نکرده بودم، قبل از اينا ، هر از گاهي واسه خودم يه buzz مي زدم تا ببينم هستم يا نه... اون وقتا هميشه يه جواب مي رسيد.

آخرينشو يادم نيست كي بود اما مي دونم خيلي وقت پيشش بود كه باورم شده بود dc شدم ، اما يه دوست يادم آورده بود كه نه هنوز هستم و اگه فكر مي كنم pm هام نمي رسه ،سخت در اشتباهم...اون به من يادآوري كرد كه هميشه احتمال سومي هم وجود داره...بهم گفت : فكر نمي كني شايد ignore شده باشي؟

بي راه نميگه...شايد اون كسي كه با حكمت هاي نا معلومش ، كه فقط خودش ازشون سر در مياره ، هميشه بهم pm مي داد و من نمي فهميدم حالا ديگه ignore  ام کرده...

آخه اينم تو کتم نمي ره..مي دونم تنها کسي که هيچ وقت اين کارو باهام نمي کنه خودشه...

اصلا انگار واقعا  آدما هيچ کدومشون با هم فرقي ندارند، اين فقط تفاوت نگاهشونه که باعث مي شه فکر کني فرق مي کنن...

فقط تويي که با همه فرق داري...حتي با همه ي آدمات...

تويي که همه جوره تحملم کردي...چه جوري از خجالتت در بيام ؟ چي دارم که بهت بيرزه؟...

خدايا ، دلم مي خواست يه شب تو آغوشت بخوابم...

                «اگر آرزوهاي من پا برجا بمانند ، نيل به هدف ، هرگز در من از بين

   نخواهد رفت»شكسپير

  پیشنهاد می کنم اگه آرزویی تو دلت داری ، اين جمله رو هر روز با خودت تكرار كن.