 |
 |
|
|
نوشته های پست قبلی و یکی از کامنت ها ، یه طور غریبی منو به فکر انداخت. دفتر خاطراتمو ولی هنوز دارم هنوزم قایمش می کنم احساس کردم آره واقعا حرف هایی هست که دلم می خواد فقط به خودم بگم ...به همون دفتری که همیشه قایمش می کردم...به همون سنگ صبور روزای بچگی... از بزرگ شدن ، از خیلی چیز ها رو فهمیدن و غصه شونو خوردن ، خستم...آرامش بچگی هامو می خوام. دلم واسه اون کسی که همیشه تو آیینه منتظرم بود ، همونی که با خنده هام می خندید و با گریه هام اشک می ریخت، تنگ شده.. بعضی از حرفا هست که فقط می شه پیش اون زمزمه شون کنم... بعد از اون یادم اومد که خیلی وقته...
بگذریم... خدایا، راه درست رو «به من و به او» نشون بده...
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه سی ام مرداد 1385ساعت 2:21 توسط من |
|
|
یه نگاه که به کنار صفحه می کنم ، یه چرخه ی زمانی رو می بینم که کامل شده. آره درست یه سال از اولین روزی که اینجا رو سنگ صبور خودم دونستم می گذره. همدم غم و شادی. همون دفتر خاطرات دوران کودکی ، با این تفاوت که دیگه از ترس خوندن دیگران شبا زیر بالشم قایمش نمی کنم. دیگه صفحه ی اولش نمی نویسم " هر کی بخونه نامرده" گاهی وقتا حس می کنم تو این دنیا همه چیز عوض شده و باز هم می شه. حتی آدما دلشون می خواد بقیه بیان و دل نوشته هاشونو بخونن. وای که ما آدما زاییده ی تغییریم. بگذریم. هیچ وقت احساس اون بعد ازظهر مردادیی که واسه اولین بار اومدم اینجا و چیز نوشتم ، فراموشم نمی شه. امید وارم حسی رو که الان هم دارم از یادم نره. به نظرم ، احساسم کمی منطقی شده، دیدم وسیع تر و نگاهم واقع بینانه تر. خدا می دونه سال دیگه (البته اگه عمری باشه) چطور باشم. وای که چقدر سال ها زود تموم میشن!
|
|
+ نوشته شده در
جمعه بیستم مرداد 1385ساعت 16:37 توسط من |
|
|
بعضی وقتا دلم می خواد فریاد بزنم... بعضی وقتا دلم می خواد قاه قاه بخندم... بعضی وقتا دلم می خواد های های گریه کنم... بعضی وقتا عاشق تنهاییم میشم و بعضی وقتا این تنهایی رو خوره ی جونم می بینم... بعضی وقتا حس می کنم گوشام واسه شنیدن کافی نیست و بعضی وقتا آرزو می کنم کاش هیچ صدایی نمی شنیدم... بعضی وقتا دلم می خواد چشمامو رو به همه چیز ببندم و بعضی وقتا هم همه ی چشم های دنیا رو واسه دیدن کم می دونم... الان ، هیچ کدوم ازون وقتا نیست... یه لحظه ی تازست... دوست دارم فقط سکوت کنم...
|
|
+ نوشته شده در
سه شنبه هفدهم مرداد 1385ساعت 14:11 توسط من |
|
|
« بودن یا نبودن، مسئله اینست » اگه شکسپیر اجازه بده...یه کم شخصیش کنم
با تو بودن
یا نبودن، تو را داشتن یا نداشتن، از تو شنیدن یا نشنیدن، اگه جواب همه ی اینها منفی باشه و دوباره این حرف رو تکرار کنم که « بودن یا نبودن » ، در خودم جوابی جز « نبودن » پیدا نمی کنم.... |
|
+ نوشته شده در
یکشنبه هشتم مرداد 1385ساعت 22:8 توسط من |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
|
| پیوندهای روزانه |
|
دکتر الهی قمشه ای آوای آزاد آرشیو پیوندهای روزانه |
| پیوندها |
|
به یاد روزهایی که میمیرند سکوت می کنم تنها برایت آرزوی مرگ می کنم حضور خلوت انس سفری به درون خیال cul-de-sac خیال... تنهایی نمناک من |
|
RSS
|