گرچه اینجا نیستی

هر جا می روم

یا هر کار می کنم

صورت تو را در خیال می بینم

و دلم برایت تنگ می شود.

دلم برای همه چیز گفتن با تو تنگ می شود.

دلم برای چشمانمان تنگ می شود ٬ که پنهانی به هم دل می دادند.

دلم برای نوازشت تنگ می شود.

دلم برای هیجانی که با هم داشتیم تنگ می شود.

دلم برای همه چیزهایی که با هم سهیم بودیم تنگ می شود.

دلتنگی برای تو را دوست ندارم٬

احساس ســــــرد و تنهایی ست.

کاش می توانستم با تو باشم٬

همین حالا...

تا گرمای عشــــق ما٬

برف های زمستان را آب کند.

اما...

چون نمی توانم همین حالا با تو باشم٬

ناچارم به رویای زمانی که دوبـــاره با هم خواهیم بود قانع باشم...

"یک د نیا ٬ یک قلب"

   دلـــــم  گرفته ای دوست

     هـــوای گـــــــــریه با من

چیزی را که دوست داری به دست بیاور

وگرنه مجبوری چیزی را که به دست می آوری ٬ دوست بداری...

پس فقط من نیستم...

فقط من نیستم که " نمی خوام چیزی رو که الان دارم و دوستش دارم رو از دست بدم٬ به امید چیزی که در آینده شاید بدست بیارم و شایدم نه..." چون به قول شکسپیر اون موقع مجبــــور می شم که دوستش داشته باشم و این یعنی شکست...

در نتیجه این خواسته ی من٬ یک مشکل نیست.

اگر هم هست٬ خوشحالم  که شکسپیر هم به همچین مشکلی فکر کرده و یه نصیحت برای من و کسایی که همچین مشکلی دارند گذاشته.

اما...حتی اگه خواسته ی من اسمش مشکل نباشه٬یه جمله ی ارزشمند دیگه هم هست که باز  منو به فکر وا میداره و به این می رسوندم که تمام این به اصطلاح مشکلات٬ در حاشیه قرار می گیره و اصل یه چیزه دیگه است.

 چیزی را که دوست داری ٬رها کن...اگر به سوی تو باز گشت از آن توست واگر نه٬ هرگز نبوده است...